ब्यङ्ग्य कविता जेनजी आन्दोलनको उपति

 

सबैखाले दम्मको काम छैन,

अँहकारको कुनै नाम हुदैन,

अकुत सम्पत्ति,

बेकारको दुःख,

ठीक्क सम्पत्ति,

कम महत्वाकाँक्षा नै सुख,

सुखमा सबैको हाइ हाइ,

दुःखमा नजिक हुने,

कोही पनि नाई,

कार्यकर्ता भाग्ने,

आफन्त लुक्ने,

देख्खिन नसकेर

पर्दापछाडि भुक्ने,

जले राष्ट्रिय धरोहर

जले न्यायालयका ठहर

गरिएछ बिनासित्ति

निर्बाचित कार्यकारी

प्रधानमन्त्रीको रहर!

संविधान जस्तो र जे छ

त्यही बमोजिम चल्दछ देश

अब गर्नु छैन, थप कर कर

जेन जी आन्दोलनको उपति

के पि ओली सरकार गयो,

कार्कीको अन्तरिम आयो,

नेपाली जनमतले ‘’भयोभने’’,

२०८४ को सट्टा ८२ मै,

भोट हाल्न पायो,

बस यत्ति हो,

७६ को वलिदान !

तीनदर्जनको अपाङ्गता!

तीनहजार जतिको घायली!

सात खर्बजतिको स्वाहा !

समाजमा अराजकता

लुटीखाने ठगी संस्कार

बैङ्क कर्जा-सापटि

तिर्न के को दरकार

नहुनेले लुटीखाने,

हुनेलाई छटपटी

एकपछि अर्को,

अराजकता अथाहा!

हृदयभित्रै राख्नुपर्छ,

राम्ररी यसको ‘’थाहा” ।

२०८२ कार्तिक १३