ओलीमय एमाले र एमालेमय ओली

                                                             

‘’सैपनि एमालेः मै पनि एमाले’’ को गीती नारा बनेको धेरै भयो । केही पछि आएर ‘’ एमालेमय देश र एमालेमय ओली’’ भन्ने बन्यो । हिजो आज ‘’ओलीमय एमाले र एमालेमय ओली’’  भन्न थालेका छन ।

माले हुदै एमाले बन्दा र एमाले बनिसकेको धेरैपछिसम्म राजधानी वा जिल्ला सदरमुकाहरुमा हुने कार्यक्रममा त के, गाँउ वस्तीका कार्यक्रमहरुको सहभागिताका जुलुशहरुमा पनि गाएको सुनिन्थ्यो ‘’सैपनि एमालेः मैपनि एमाले’’ । घोरपारेर गाउँथे एमालेजन र एमाले मनहरु । हातमाथि माथि हल्लाउदै गाएको दृश्यबाट भित्रिभित्र हल्लिन्थ्ये गैरएमाले मनहरु ।

‘’ओलीमय एमाले र एमालेमय ओली’’ भावको बुझाई र नारा लागेको पनि । खासगरी यसअगाडिको स्थानीय चुनाव ताका हो । ‘’ श्रमीकको छोरो नगरपिताका लागि अगाडि सारेको छ एमालेले, त्यसैले एमालेमय देश भएको छ । जँहा हेरयो, त्यही एमालेमय भएको छ । जँहा टेक्यो त्यँहा एमालेमय भएको छ’’ ।  

केबश स्थापितको चुनावी सभामा स्वयं केपी ओलीले भनेका शब्दहरु हुन यीनी (दैनिक नेपाल डटकप बैशाख २२, २०७९) । ‘’लालटिन बालेर होइन, जहाँ खोज्दा पनि एमाले भेटिने मुलुकी अवस्था छ’’ (शिलापत्र डटकम २०८१ बैशख २४) शिद्दीलालको स्मृति स्मारिका लोकार्पण कार्यक्रममा फेरि उर्ले ओली ।

एमाले र माओवादी एकिकृत हुदाँको समयताका अधिक भन्दा अधिक बामपंथी शुभचिन्तकहरुलाई लागेकै हो कि अब देश कम्युनिष्ठमय अर्थात मूलतः एमालेमय हुने भयो । नेकपा एमाले र ने क पा माओवादी बिचको एकिकरण र नेकपा (नेकपा) बन्दा पनि नेकपाको पार्टी बैठकमा आफूअनुकूल निर्णय हुने भए जाने नहुने भए नजाने । बैठकमा गएको अवस्थामा पनि आफू अनुकूलको निर्णय भए मान्ने नभए नमान्ने ! के के गरे गरे …. भन्छन र भनिरहेका छन । त्यसो त ओली कै शब्द सापटी लिएर समीक्षा गर्नेहोभने ‘’बहुमतले ओलीलाई भविष्यका निमित्त पार्टी सदस्यताका लागि पनि अयोग्य हुने गरी साधारण सदस्यताबाटै निस्कासन नगरेको कहा हो र ? बिचार र बिकासको मानक पार्टी एमालेलाई धुलो चटाइयो भनेर पनि भन्न बाँकी राखेनन (के पी ओली-रिपोर्टर नेपाल डटकम)

२०७८ भाद्रमा माधवकुमार नेपाल र झलनाथ खनालले एमाले परित्याग गरेपछि खुट्टामा बिझेको निलकाँडा आफै झरेजस्तो हाइसन्चो मानेका ओलीमा एमालेमय दम्म झन बढ्न थाल्यो । परिणाम विविध कोणहरुबाट विविध बिरोधी स्वर र आरोपहरु खनिन थाले उनीमाथि ।

प्रतिनिधि सभा पटक पटक स्वेच्छाचारी ढँगले विघटन गर्ने तर बिघटन असंवैधानिक ठहर भएकोमा पनि पश्चाताप नगर्ने । प्रत्यासी बनेपछि भीम रावललाई दलभित्र पाइलो हाल्न पनि नदिन खोज्ने । बृन्दा पाण्डे र उषाकिरण तिमिल्सेनाहरुलाई बोले वापत जिब्रो डामिदिएर गैरवैधानिक रुपमा लामोसमय सम्म निलम्बनमा राख्ने । घनश्याम भुसाल समेतका दश भाइहरुलाई दलको बैठकमा प्रवेश गर्दापनि कर्के नजरले हेर्ने र भित्र भित्र उनिहरु हिड्ने बाटोमा घेर्ने घेराउने पनि गरे भन्दै जानकारहरुले “’पछिल्लो पटक चीन पुगेर फर्केपछि त उनमा सिजि पिङग (शक्तिशाली कम्युनिष्ठ नेता) हुने र अधिकाँशले आफूलाई सिजि पिङग जस्तै श्रद्दापूर्वक मानून भन्ने भुत सवार भयो ।

यता बोली र कार्यशैलीले सिजि पीङगको उचाइ छुने संकेतहरु देख्दा लालयितहरु निराशामा पर्दै गए । दलभित्र उनको बिचारभन्दा फरक बिचार बोल्यो कि पोल्यो, पोल्यो । कोहो कोही त भन्न थालेको यो ओलीले सेवन गरिरहेको ओषतिको प्रतिकूल प्रभाव हो । राधाकृष्ण मैनालीहरुका अनुसार ओली स्वभावैले हठी नै हुन तर ओषतिले झनै हठी पो बनायो कि ?  यसरी अनगिन्ति श्वर र शब्दबाट ओलीको आलोचना गर्नेहरु क्रमशः बढिरहे । दलका सदस्यहरु झुण्ड झुण्ड मै वा केही केही बनेर बाहिरिए । अरु दल मै मिसिन पुगे । तर ओलीलाई बाल मतलव !? भएन र मतलव भइरहेको पनि छैन। उनी एमालेमय ओली र ओलीमय एमालेकै सपना देखिरहेका छन । उनिउपर भइरहेका अनेक आलोचनाहरुमा धेरै छन । हेरो थप अरु केही केहीलाई ।        

पार्टीका सबै तहका सबै कार्यकारी पदहरुमा दुइवर्षे कार्यकाल र ७० वर्षे उमेर सकृय राजनीतिको अनिवार्य अवकाश नीति हुने भन्ने बिधान बनाए तर फेरी आफैलाई बाधक हुनेभएपछि खारेज गर्न लगाए । पहिला भने “’विध्यादेवी भण्डारीको निजी बिचारको कुरा हो । मुलुकको राष्ट्रपति भएको भएपनि पार्टीमा सकृय भएर देशको सेवा गर्छु भन्ने सोँच राख्छिन भने केल्ले छेकेको छ उनलाई नेकपा एमालेमा सकृय हुने’’ भनेर आफैले भने । उता बिध्याले पार्टी सदस्यता नवीकरण मात्र गरिनन, जबजब पार्टी अध्यक्षको दाबेदारीका कुरा गर्न लागिन, तब उनको सदस्यतालाई झस्केलाबाट नवीकरण गरिएको भन्दै खारेज गरीदिए ओली स्वयंले ।

एघारौँ महाधिवेशन, भक्तपुरको सल्लाघारीको सजावट मै देखियो ‘’एमालेमय ओली र ओलीमय एमाले’’ को प्रभाव । मुस्किलले केही स्थानमा मनमोहन अधिकारी, मदन भण्डारी र जीवराज आश्रितका तस्वीरहरु रहे । नत्र स्वागतद्वार देखि जताततै ओलीमय सजावट र एमालेमय ओली ।

दोस्रो दिन भृकुटीमण्डपमा केन्द्रीय कमिटिको बैठक नराखेसम्म र बिधानबाट केन्द्रीय समिति र पदाधिकारीहरुको सँख्या बढाउने संशोधन नगरेसम्म बन्द सत्र नै चल्न दिएनन । ल जा । भरखरै मात्र भएको अधिकार सम्पन्न बिधान सम्मेलनको बिधान ओलीको बोलीले फेरियो । पदाधिकारी १५ बाट १९, केन्द्रिय कमिटी ३०१, पोलिटब्यूरो ९९ र स्थायी कमिटि ३३ सदस्य रहने गरी बढोत्तरी । वरिष्ठ उपाध्यक्ष पद चट । अनिमात्र बन्द सत्र सुरु । बन्द सत्र सुरु पनि के भन्ने ओलीले सुरु गरेर खुरुखुरु भाषण अनि इश्वर पोखरेलले बिचार राखे अनि समाप्त । रहयो निर्बाचनको कुरा एमालेमय ओली र ओलीमय एमाले पथकै अर्थात ओलीवादका पक्षधर वा ओली बा मान्यहरुकै हालीमुहाली हुने निश्चित प्रायःछ ।

केहीदिन देखि ओली आफै भनिरहेका छन -यो त एमालेमय देश हो । अब के गर्नु हुन्छ । उहाँहरु अब अदालत, सेना, प्रहरी, कर्मचारी सबै एमाले देख्नुहुन्छ । रेविज लागेको जनावरले जतापनि पानी देखेजस्तो ! राष्ट्रनिर्माणमा एमालेको अग्रणी स्थान छ, त्यसैले एमालेमय छ ‘’। (नागरिक ६ मार्ग २०८२)।

देखिएन त एमालेमय ओली र ओलीमय एमाले ? । आफूलाई निर्शत समर्थन गर, नत्र जस जसले समर्थन गर्दैनन, तिनीहरुको छैन खैरत भन्ने शक्ति व्यवहारतः ओलीले तत तत सबैलाई देखाइदिए । त्यसैले भन्न किञ्चित पनि रोकिनु पर्ने स्थिति छैन कि समकालीन राजनीतिक आकाश ‘’ओलीमय एमाले र एमालेमय ओली’’ कै रुपमा देखिएको छ । यसको आशाजनक प्रार्थना र बिजारोपण भने पहिल्यै भएको हो । खासगरी बिगतको स्थानीय चुनावताका ।   

‘’प्रतिस्पर्धा गर्न मिल्छ । लोकतान्त्रिक पद्दित हो तर डेफिनेटली ओली अध्यक्ष हुनुहुन्छ । देशै एमालेमय भएको छ । ओलीमय भएको छ । एमाले त ओलीमय भैहाल्यो नि (एटुजेड समाचारबाट २०७८।८।११) गोकुल बाँस्कोटाले उहिल्यै भनेका हुन ।

बिचरा! ओलीमय एमालेको भित्री खान्गीबाट हटाइएपछि र पछिल्ला दिनमा बालकोट त के गुण्डुमा पनि ढिप्किन नदिएपछि भने उनी न्याउरी मारी पछुतोमा रहेका होलान् ? किन भनेहुँला त्यसबेला भनेर थकथक मानिरहेको हुनुपर्छ ।

अब एमालेमा हुने सबैले भन्नुपर्ने भएको छ, ‘’म एमाले (र ओली?लेखकबाट थप) को झोले हुँ । यो झोलामा देश र जनताको परिवर्तनको चाहना बोकेर हिड्ने छुँ । यसमा मलाई गर्व छ (के पी ओली, ११ औ महाधिवेशन, उद्घाटन मन्तब्यमा) ’’ । अनि मात्र सार्थक हुन्छ एमालेमय ओली र ओलीमय एमाले रुपी पछिल्लो भाव र प्रभाव । अझ, ओलीवादमा एमाले रुपान्तरित भयोभने त झनै सार्थकता र पूर्ण सफलता प्राप्त हुनेछ ।

अब यतिचाँही भन्ने पर्ने हुन्छ कि ‘’नेता हुनु त ओली जस्तो । अधिनायकवादी भनुन कि फासिस्ट !! हात्ती लम्कदै गर्छ, कुकुर भुक्दै भनेजस्तो । आगामी चुनावमा जनमतले के भन्दछ ? त्यो भविष्यले बताउला । ‘’ओलीमय एमाले र एमालेमय ओली’’-यतिवेलाको यथार्थता हो । ‘’जसो जसो ओलीः उसै उसै स्वाहा!!’’

   

२०८२।०८।२८                            ऐरावती १ धन्वोट । प्यूठान